اولاجاقدير بیر زامان   توركون ده مدرسه سی (1)

 

مدرسه ده موعلليم ،يئنه دؤيدو اليمدن

باشارماديم فارسينی، ايراد توتدو ديليمدن  

دئديم: آغا موعلليم وورما، گؤينه دی اليم

نه دير آخی گوناهيم؟ توركجه دیر منيم ديليم

ياپيشدي قولاغيمدان، دئدی: بوراخ توركونو

او قالدی ائوينيزده، اونوت گئتسين كؤكونو

اؤيره نمه سن آب – بابا، آچاجاقسان الينی

كؤتك يئيه ندن سونرا ،اونودارسان ديلينی

سنين هاران توركودور؟ آذريسن ، آذری

كيم اؤيره ديب دير سنه بئله يالنيش سؤزلری؟

آخدي گؤزومون ياشی تيتره دی ديل – دوداغيم

بئله يالان سؤزلره اينانمادی قولاغيم

انام منی الداتماز،آتام منی اويدورماز

بو سؤزلرين هئچ بيری منيم عاغليما باتماز

نييه منيم آديمی سوروشمايير اؤزومدن؟

نييه سؤزون دوزونو اوخومايير گؤزومدن؟

هركس يالان دانيشسا آللاهين دوشمانيدير

من كی يالان دئميرم بو اونون يالانيدير

لايلای دئييبدير آنام منه بئشيكده توركجه

دانيشميشيق هاميميز ائوده – ائشيكده توركجه

نه دن گرك يازماياق ديليميزی كيتابا؟

مدرسه ده نه اوچون گلمه يك بيز حئسابا؟

هئچ عاغليما سيغمايير نه دير بونون جاوابی

سو يئرينه اوخويام مدرسه ميزده آبی

يقين كؤتك يئمزديم اوخسایدیم دیلیمی

گؤينه رتيدن سيخمازديم قولتوغوما اليمی،

قوی بؤيويوم بير اؤزوم اولاجاغام موعلليم

اوندا چوخ ايش گؤره جك بو گون گؤينه ين اليم

كيلاسيمدان گله جك ائليميزين اؤز سسی

اولاجاقدير او زامان توركون ده مدرسه سی

olacaqdır bir zaman türkündə mədrəsəsi : (1)

Mədrəsədə müəllim,yenə döydü əlimdən

Başarmadım farsını ,irad tutdu dilimdən

Dedim ağa müəllim vurma göynədi əlim

Nədir axı gunahım türkcə dir mınim dilim

Yapışdı qulağımdan dedi burax türkünü

O qaldı evinizdə unut getsin kökünü

Öyrənməsən ab baba açacaqsan əlini

Kötək yiyəndən sonra unudarsan dilini

Sənin haran türküdür azəri sən azəri

Kim öyrədibdir sənə belə yalnış sözləri

Axdı gözümün yashı titrədi dil dodağım

Belə yalan sözlərə inanmadı qulağım

Anam məni aldatmaz atam məni uydurmaz

Bu sözlərin heç biri mənim ağlıma batmaz

Niyə mənim adımı soruşmayır özümdən

Niyə sözün düzünü oxumayır gözümdən

Hər kəs yalan danışsa allahın duşmanıdır

Mən ki yalan demirəm bu onun yalanıdır

Lay lay deyibdir anam mənə beşikdə türkcə

Danəşmışıq hamımız evdə eşikdə türkcə

Nədən gərək yazmayaq dilimizi kitaba

Mədrəsədə nə uçun gəlməyək biz hesaba

Heç aglıma sığmayır nə dır bunun cavabı

Su yerinə oxuyam mədrəsəmizdə abı

Yəqin kötək yeməzdim oxusaydım dilimi

 göynərtidən sıxmazdım Qoltuğuma əlimi

Qoy böyüyüm bir özüm olacağam müəllim

Onda çox iş görəcək bu gün göynəyən əlim

Kilasımdan gələcək elimizin öz səsi

Olacaqdır ozaman türkündə mədrəsəsi

(1) : bu şeir torpağım veblaqından goturulmuş